พรุ่งนี้ทำงานรับเงินเดือนใหม่ (พวกราชการก็ตามปีงบ แต่ตกเบิกมาปีใหม่พอดี)

พนักงานเอกชนก็ดีหน่อย เงินเดือน+โบนัสกันไป

ชนชั้นแรงงานก็เริ่มค่าแรง 300 บาท

ใครๆก็อยากได้เงินเดือนเพิ่มแต่เงินเดือนเท่าไรก็ไม่พอ คิดเหมือนกันไหมครับ?

เริ่มทำงานที่ค่าแรงวันละ 100-150
อีกที่ก็เดือนละ1000
หลังจากนั้นก็เรียน ตอนเรียนข้ามไป -.-”(ส่วนใหญ่ก็ 25บาท/hr)

เรียนจบเริ่มทำงานจริงๆจังๆเป็นลูกจ้างเงินเดือน 7900 บาท
ดันรู้สึกว่าตอนนั้นรวยกว่าตอนนี้-.- เพราะไม่เคยคิดอยากได้อะไรที่ใหญ่เกินตัว

ช่วงนี้เพิ่งจะมาคิดได้ว่า จริงๆแล้ว เงินเดือนมันก็พอนั่นแหละ น่าจะเหลือเยอะด้วย แต่ที่ไม่พอคือกิเลสนั่นแหละ กิเลสตอนมันมาก็แค่แปปเดียว แต่สิ่งที่ทิ้งไว้ยาวนานทรมาน

กิเลส >= เงิน = ความสุขลดลง
กิเลส < เงิน = ความสุขมากขึ้น

วันนี้ไปตัดผมมาครับ เป็นร้านตัดผมปากซอย ร้านเก่าๆแบบที่พ่อชอบพามาตัดตอนเด็กๆ
ไปทีไรก็จะได้ตัดกับพี่ช่างที่เป็นทอมทุกที เรียกได้ว่าเป็นช่างประจำตัวไปเลย
ก่อนตัดแกจะวิจารย์หัวเรา แล้วสะบัดผ้าคลุมราวกับผืนผ้าใบ หลังจากนั้นแกก็สวมวิญญาณปิกัสโซ่…
ออกมาจากร้านไม่เคยได้ตามที่คิด แต่อย่างน้อยก็รู้สึกดีที่มีคนเข้าใจหัวเรา เหมือนป๊อบเข้าใจคุณ
ตัด โกน นวด 80 บาท อยากจะให้ทิปสัก 300 แต่ยั้งมือไว้ มาม่าหมดพอดี

ปล. หลังจากแกเม้นหัวเราแล้ว เราเองก็อึดอัดใจแทนแก สุดท้ายจบที่ ตามใจพี่เลยครับ

ช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตคนเราทุกคนคือการจากไปอย่างโดดเดี่ยว แต่ตอนที่มีโอกาสได้ใช้ชีวิตร่วมกันกับใคร คนเรากลับเลือกที่จะเดินทางหนีออกไปทำสิ่งที่ใจตัวเองอยากทำ มากกว่าอยู่เพื่อได้ใช้ชีวิตร่วมกับคนที่อยากใช้ชีวิตร่วมกับคุณ

ช่วงนี้รู้สึกแบบนี้จริงๆ เหมือนเอาแต่ใจและขัดกับทุกเหตุผล แต่วันเวลามันเรียกกลับมาไม่ได้ และความแน่นอนที่แท้จริงนั้นไม่มี

ถ้าข้อความด้านบนส่งผลดีใดๆถึงใครก็ตาม ผมไม่ขอรับผลในความดีนั้น แต่ขอส่งต่อเป็นผลบุญให้กับเพื่อนที่จากไป ผู้ซึ่งสอนความจริงของชีวิตให้ผม